Ata mesleği olan savan (küçük çul, örtü) dokumacılığının son temsilcisi 45 yaşındaki Arif Murat, pandemi nedeniyle durma noktasına gelen işlerinin bir an önce normale dönmesini bekliyor.

Eski kazaklardan sökülerek elde edilen ipleri tezgahında dokuyarak geri dönüşüme kazandıran Murat, işlerinin azalmasına rağmen çok sevdiği mesleğini devam ettirmenin mutluluğunu yaşıyor.

Kent merkezinde Bahçecik mahallesindeki dükkanında işlerini yürütmeye çalıştığını aktaran Murat, PHA muhabirine dokumacılık mesleğinin artık yapılmadığını ifade etti.

Ata mesleğine sahip çıkılmasını vurgulayan Murat, "Pandemiden dolayı işlerimiz baya kırıldı, şu anda durmuş noktasında. Pandemi biterse işlerin açılacağını umuyoruz. Giydiğimiz orlon kazakların geri dönüşümünü sağlıyoruz . Annelerimiz, ablalarımız kazaklardan söktükleri ipleri getiriyor dokuyarak savana dönüştürüyoruz. En az 15 sene kullanılıyor. Halıların üzerine yada pikniğe gittiklerinde seriyorlar. Her şeyde kullanılıyor. Makinede yıkanabiliyor.Yani çöpe atılacak şeyleri geri dönüşüme kazandırıyoruz."dedi.

Mesleğin devam etmesi için yetkililerin destek olmasını istediğinin altını çizen Murat, "Üniversite öğrencisi oğlunun bazen yardımcı olduğunu ama mesleği devam ettirir mi ettirmez mi bilmiyorum. Bize yetkililer destek olsa ömrümüz yettiğince devam ederiz."diye konuştu.

Son savan dokuma ustası belediye başkanından destek bekliyor

Dokuma makinesinin 1988 yılından bu yana kullanıldığını anlatan Murat, makinenin sesi fazla olduğu için çevreyi rahatsız ettiğini belirterek, "Makinenin sesi yüksek olduğu için her mahallede bizi kabul etmiyorlar. Belediye başkanımız bu konuda bize yardımcı olsalar bu ata mesleğini sürdürürüz çünkü bu civarlarda yalnız biz kaldık bu mesleği sürdüren. Böyle giderse biz de sürdüremeyiz. Belediye başkanımız bize uygun bir yer verse çok güzel olur."dedi.